अथः तुलसीकृत रामायण अयोध्या काण्ड
वामाङ्के च विभाति भूधरसुता, देवापगा मस्तके।
भाले बालविधुर्गले च गरलं, यस्योऽरिसे व्यालराट्॥१॥
सोयं भूतिविभूषणः सुरवरः सर्वाधिपः सर्वदा।
सर्वैः सर्वगतः शिवः शशिनिभः श्रीशङ्करः पातु माम्॥२॥
प्रसन्नता या न गताभिषेकतस्तथा, न मम्लौ वनवासदुःखतः।
मुखाम्बुजं श्रीरघुनन्दनस्य मे, सदास्तु सा मङ्गलमङ्गलप्रदा॥३॥
नीलाम्बुजश्यामलकोमलाङ्गं, सीतासमारोपितवामभागम्।
पाणौ महासायकचारुचापं, नमामि रामं रघुवंशनाथम्॥४॥
दोहा:
श्री गुरु चरण सरोज रज, निज मन मुकुरु सुधारि।
बरनऊँ रघुबर बिमल जसु, जो दायकु फल चारि॥५॥
सियावर रामचन्द्र की जय। उमापति महादेव की जय। पवनसुत हनुमान की जय। श्री राधाकृष्ण चन्द्र की जय।
वामाङ्के च विभाति भूधरसुता, देवापगा मस्तके।
भाले बालविधुर्गले च गरलं, यस्योऽरिसे व्यालराट्॥१॥
सोयं भूतिविभूषणः सुरवरः सर्वाधिपः सर्वदा।
सर्वैः सर्वगतः शिवः शशिनिभः श्रीशङ्करः पातु माम्॥२॥
प्रसन्नता या न गताभिषेकतस्तथा, न मम्लौ वनवासदुःखतः।
मुखाम्बुजं श्रीरघुनन्दनस्य मे, सदास्तु सा मङ्गलमङ्गलप्रदा॥३॥
नीलाम्बुजश्यामलकोमलाङ्गं, सीतासमारोपितवामभागम्।
पाणौ महासायकचारुचापं, नमामि रामं रघुवंशनाथम्॥४॥
दोहा:
श्री गुरु चरण सरोज रज, निज मन मुकुरु सुधारि।
बरनऊँ रघुबर बिमल जसु, जो दायकु फल चारि॥५॥
सियावर रामचन्द्र की जय। उमापति महादेव की जय। पवनसुत हनुमान की जय। श्री राधाकृष्ण चन्द्र की जय।
