परसत पद पावन शोक नसावन, प्रकट भई तप पुंज सही।
देखत रघुनायक जन सुखदायक, सनमुख होइ कर जोरी रही॥१॥
अति प्रेम अधीरा पुलक शरीरा, मुख नहि आवइ बचन कही।
अतिसय बड़भागी चरनन्हि लागी, युगल नयन जलधार बही॥२॥
धीरज मन किन्हा प्रभु कहुँ चिह्ना, रघुपति कृपासिंधु पाइ।
अति निर्मल बानी अस्तुति ठानी, ज्ञान गम्य जय रघुराई॥३॥
मै नारी अपावन प्रभु जग पावन, रावन रिपु जनसुखदायी।
राजीवबिलोचन भव भय मोचन, पाहि पाहि शरणहिं आई॥४॥
मुनि श्राप जो दीन्हा अति भला कीन्हा, परम अनुग्रह मैं माना।
देखहु भरि लोचन हरि भव मोचन, इह लाभ शंकर जाना।
विनती प्रभु मोरी मैं मति भोरी, नाथ न मागउँ बरु आना।
पद कमल पराग रस अनुरागा, मम मन मधुप करै पाना॥६॥
जेहि पद सुरसरिता परम पुनीता, प्रगट भई शिव शिशु धरी।
सोहि पद पंकज जेहि पूजत अज मम, सिर धरहु कृपाल हरि॥७॥
जहि भाँति सिधारी गौतम नारी, बार बार हरि चरण परी।
जो अति मन भावा सो वरु पावा, गै पतिलोक आनंद भरी॥८॥
दोहा:
अब प्रभु दीन बंधु हरि, कारन रहित दयाल।
तुलसीदास सठ ताहि भजो, छाडि कपट जंजाल॥
देखत रघुनायक जन सुखदायक, सनमुख होइ कर जोरी रही॥१॥
अति प्रेम अधीरा पुलक शरीरा, मुख नहि आवइ बचन कही।
अतिसय बड़भागी चरनन्हि लागी, युगल नयन जलधार बही॥२॥
धीरज मन किन्हा प्रभु कहुँ चिह्ना, रघुपति कृपासिंधु पाइ।
अति निर्मल बानी अस्तुति ठानी, ज्ञान गम्य जय रघुराई॥३॥
मै नारी अपावन प्रभु जग पावन, रावन रिपु जनसुखदायी।
राजीवबिलोचन भव भय मोचन, पाहि पाहि शरणहिं आई॥४॥
मुनि श्राप जो दीन्हा अति भला कीन्हा, परम अनुग्रह मैं माना।
देखहु भरि लोचन हरि भव मोचन, इह लाभ शंकर जाना।
विनती प्रभु मोरी मैं मति भोरी, नाथ न मागउँ बरु आना।
पद कमल पराग रस अनुरागा, मम मन मधुप करै पाना॥६॥
जेहि पद सुरसरिता परम पुनीता, प्रगट भई शिव शिशु धरी।
सोहि पद पंकज जेहि पूजत अज मम, सिर धरहु कृपाल हरि॥७॥
जहि भाँति सिधारी गौतम नारी, बार बार हरि चरण परी।
जो अति मन भावा सो वरु पावा, गै पतिलोक आनंद भरी॥८॥
दोहा:
अब प्रभु दीन बंधु हरि, कारन रहित दयाल।
तुलसीदास सठ ताहि भजो, छाडि कपट जंजाल॥
